البارت العشرون 20
بقلم دنيا فادي
مروه : احم
ادم ويبصلها ويبتسم : اهلا
مروه : هو انت مش بدور على موظفين جُداد انا جايه اقدم
ادم بتسرع : مرفوضه
مروه : هو انا لسه اشتغلت عشان اترفد
ادم بإستفزاز : انا اي الي يخليني اشغل معايا حراميه
مروه بضيق خلق وتبتسم ليه : اولا انا مسمحلكش تغلط فيا وثانيا انا فاهمه قصدك فا بلاش شغل التلقيح ده عشان ده لمؤخذه بتاع النسوان
ادم لسه هيرد بتقاطعو وتكمل كلامها مروه انا مش بنكر ان بابا مغلطش واهو بياخد جزائو فا ملكش الحق تقول عليه كلمه يا استاذ يا محترم وبمناسبه الموقف البايخ الي حصل بينا فا انا بعتذرلك عن تصرفي كده مفيش اي عداوي بيني وبينك
ادم : امم وانتي فاكره ان بعد الكلام ده هخرجلك ابوكي من السجن؟
مروه وتحرك كتفها بلامبالاه : انا قولت كده؟
ادم : اومال عايزه اي
مروه : جايه عشان اشتغل عادي جدا
ادم : اشمعنا هنا؟
مروه : اعتقد انك المفروض تعملي انترفيو؟
سهيله : هي اول مره صعبه عايزاكي تستعملي كل قوتك خلي قدامك حافز واحد انك هتقدري ياله يا زينه
زينه وهي سانده بإيديها وبتقدم خطوه برجليها ببطئ والخطوه التانيه تقع
سهيله وتسندها : عادي عادي عشان اول مره
زينه بزهق : انا مش قادره
بهاء : في حاجه وجعاكي
زينه بزعل : انا مش قادره اسند نفسي انا عاجزه وضعيفه اوي ياجدو
سهيله بإبتسامه : اسمعيني انتي مش ضعيفه وخليكي فاكره كلمتي دي كويس انتي قويه انك تستحملي حاجه زي دي لوحدك دي قوه انا عارفه انك اكيد عديتي بفترات صعبه كان ممكن تإذي نفسك زي كتير غيرك مرو ب الي انتي فيه بس انتي معملتيش كده وعديتي كل الظروف الصعبه وكان عندك امل في ربنا عشان انتي قويه ،، انك موجوده في المكان ده دلوقتي وبتحاولي ده صبر وقوه خليكي واثقه من نفسك انك هتقدري وانا بوعدك انك هترجعي تمشي من تاني
مروه بلامبالاه وهي ماسكه قلم وتحرك فيه : علفكره في مليون مكان يتمناني بس انا اختارت شركتك انت فا مضيعش الفرصه من ايدك
ادم بتريقه : وانتي الفرصه؟
مروه وهي في مكانها وتسند على مكتبو وعينيها تبقي قصاد عينو : و باجي مره في العمر
ادم بتسرع ويبعد عينو عنها : هتشتغلي مكان ابوكي
مروه بتساؤل : اي؟
ادم : هتشرفي على العمال الي في المصنع
مروه بزعل : بس انا شاطره علفكره واشتغلت هنا محاسبه قبل كده انا عايزه ارجع اشتغل محاسبه
ادم : مش بمزاجك وانا مش محتاج محاسبه
مروه : بليززززز صدقني انا بجد محتاجاها اوي انا بفهم في المحاسبه
ادم بتجاهل : معنديش ليكي شغل غير الي قولتلك عليه لو مش حابه خلاص روحي لشركه من المليون
مروه : هوف خلاص اشتغل من امتي
ادم : من دلوقتي لو عايزه
مروه : طيب وبتقوم من مكانها
مروه وتمد ايديها : احم طيب كده افهم ان بدأنا صفحه جديده كأن محصلش بينا حاجه ؟
ادم بإبتسامة بارده : موعدكيش
مروه بإحراج وتبعد ايديها : ممم ،، عارف انت عندك مشكله واحده بس لو تغيرها هتفرق في حياتك كتير
ادم بفضول : واي هي
مروه بتفكير وتغمز : تؤ مش هقولك
وتخرج من مكتبو
سام بإستغراب : انا عايزه افهم انت بتشتغل امتي
زياد : ما انا بشتغل اهو
سام : فين ده انت علطول واقف كده
زياد بتبرير : ما انا براقب الموظفين
سام بضحك : والله لا بتتعب
زياد بتمثيل : اه والله تعبت اوي
مروه بتقاطعهم : اي ده يا زياد انت رجعت تشتغل هنا
زياد : اه وانتي بتعملي اي هنا
مروه بإبتسامه : انا لسه مستلمه شغل حالا
زياد بإستغراب : بجد؟ بس ازاي
مروه وتبص ل سام : هبقي اقولك بعدين
وتمشي من قدامو
سام : هي مين دي
زياد ميردش عليها
سام : زياد
زياد : اي
سام : مين دي
زياد : دي بنت استاذ مؤمن
سام : ومين مؤمن ده
زياد : اصلا؟ الي اتقبض عليه
سام : بجدد
زياد : اه انا معرفش ازاي شغلها بعد الي حصل
سام : عادي و هي مالها هي معملتش حاجه
كوثر : هو اي الي لسه شهر كمان يا اياد
اياد : يعني هعمل اي ما المحامي بيخلص الاجراءات الي هنا لسه في ناس ليها فلوس مش عارفين نوصلهم ولسه بصفي في الشركه عشان ابيعها زي ما قال
كوثر : طيب ياريت تخلص بسرعه وتجيب المحامي وتيجي ادم اتجوز بنت عمو عايزين نخلص بقي وناخد حقنا
اياد : ماشي سام عامله اي
كوثر : بنتك اهي لازقه ل ادم في الراحه و الجايه
اياد : بنتي متعملش كده هو ابنك الي بيلف حواليها
كوثر : خلاص خلاص المهم دلوقتي خلص كل حاجه بسرعه
اياد : ماشي ياله سلام
وتقفل
زهره بتكون واقفه على جنب وتسمع كل الكلام
ادم في ذهنو : انا ازاي وافقت انا اي الي عملتو ده
زياد : ادم
ادم : ممم
زياد : انت صحيح خليت مروه تشتغل هنا
ادم : اه خليتها تمسك مكان ابوها
زياد بإبتسامه : غريبه
ادم : هي اي الي غريبه
زياد : يعني ده مش طبعك
ادم : عادي بقي وبعدين دي هبله هي اكيد جايه تشتغل هنا عشان تجيب فلوس تطلع بيها ابوها او فاكره انها هتصعب عليا واخرجلها ابوها
زياد : بصراحه انا اتوقعت انك مش هتوافق و هتقول انها ممكن تكون زي ابوها او جايه تشتغل هنا عشان تاخد حق ابوها
ادم : وانا عملتلو اي هو انا الي حبستو؟ بس فعلا فكرت في كده بس لا هي لو جايه عشان كده كانت وافقت علي اي شغل وخلاص هي شكلها زي ما انا قولتلك محتاجه فلوس بس
سهيله : مرتاحه كده؟
زينه وتهز راسها بمعنى اه
سهيله : انا عارفه ان التمارين صعبه شويه بس زي ما قولتلك انتي قويه و هتقدري
زينه بإبتسامه : شكرا
سهيله وتبادلها الابتسامه : على اي قوليلي بس حاسه ان جسمك فك شويه؟ او ب اي فرق
زينه : اه
سهيله : طيب الحمدلله
مروه بتوتر : هاي
حسن بتريقه : هاي يا سنيوره تؤمري بحاجه
مروه : احم انا المفروض الي هشرف عليكو من انهارده
حسن ويبصلها من فوق لتحت : دي شكلها ايام عسل يعسل
مروه : هو انت بس الي هترد عليا
جبران : اوف اي الصاروخ الي دخل علينا ده
حسن : لم نفسك دي المديره بتاعتنا الي هتاخد بالها مننا
جبران : ينهار جمال يعني هنشوفها كل يوم
مروه : نعم؟؟ هو اي الي هاخد بالي منكم الكلام ده عند امكو مش هنا
جبران وملامح وشو تتغير ويقرب ليها : اي ده القطه بتغلط يامعلم حسن اتصرف؟
حسن : زعلتيه لي بس ده زعلو صعب انا مليش دعوه
مروه بقلق وترجع لورا : انت بتعمل اي ابعد
جبران ويقرب ليها اكتر ويمسك ايديها بقو*ه
مروه وعنيها على الحديده الي جنبو ولسه هتمسكها بيمسك ايديها التانيه
جبران بضحك : هتعملي اي يقطه