رواية جميلة نوح
الفصل السادس عشر 16
بقلم الكاتبه الجديده
عند جميله لقت الباب بيخبط وراحت تفتح وكانت الصدمه ياسمين
جميله بعصبية:نعم عايزه اي وبعدين انتى اي إلى جابك هنا
ياسمين بغيظ بس اتكلمت بدلع :فى اي يا حلوه انا جايه ل
لنوحى وابعدى عن طريقى كدا بقا
جميله بغيظ و غيره قالت :لا يا ام صورم انتى تنسى نوحك ده خالص عشان مزعلكيش تمام وياريت بقا تمشى بكرمتك احسن ما امشيكى من غيرها
ياسمين بكبرياء وحقد: تمشى مين ياروح امك انتى عارفه انتى بتكلمى مين وبعدين انتى نسيتى نفسك وله اي انتى حتت بنت يتيمه لا راحت وله جت
جميله بوجع وعصبيه : انتى لي معندكيش دم انا اه يتيمه بس متربيه احسن تربيه مش زيك اهلك معرفوش يربوكى و سيبينك على حل شعرك مع كل واحد شويه وبعدين كملت بستفزاز ودموع محبوسه واه صح النهارده كتب كتابى على نوح اتمنه بقا تنسيه خالص وكانك معرفتيش واحد اسمه نوح فاهمه
ياسمين بجنون وغيره وصراخ طلع عليه نوح وامه وكل البنات الى كانت بتجهز البيت وتزينه :كتب كتاب ازاى لا لا مش هيحصل نوح لياااااا انا وبس سامعه ليااا انا يا زباله اكيد عملتى لي حاجه عشان يتجوزك هو كان بيحبنى انا وهيتجوزنى انتى عرفكى بتكرهينى انتى والى اسمها امه العقربه ولسه هتكمل لقت قلم جامد نزل على وشها لدرجة انها وقعت على الأرض وبصت لقت نوح هو إلى ضربها
نوح بعصبيه : اخرسى انتى بتشتمى امى قدامى يابنت ال***
وقالت بجنون : بتضربنى يانوح عشانها عشان الزباله دى إلى
ابوها وامها مايت ولسه هتتكلم لقت قلم تانى نزل على وشها والمرادى كانت من جميله وراحت قربت عليها ومسكت شعرها ونزلت فوقها ضرب وشتيمه وياسمين بتصوت : اععاااااااااااااا ابعدى عنى وشدتها من شعرها هى كمان
جميله بصرخ : والله ما هسيبك يا زباله بقا انتى تقوليلي كدا وشوفوا مين بيتكلم إلى أمها الواطيه ماشيه على حل شعرها وبنتها طالعه وسخه زيها
فاطمه بضحك وشماته فى ياسمين: احسن احسن تستاهلي ايوا كمان يا جميله واحده في بطنها ووحده فى وشها الله عليكى
نوح وهو يكتم ضحكته وقال بصرامه : جميله خلاص كفايه قومى بقا
جميله بعند: لااا مش هقوم لازم اعلمها الادب الاول وفضلت تضرب فيها وكل ما تفتكر أنها قالت عليها مش متربيه ويتيمه تضرب اكتر
نوح بعصبية: جميله كفاية يلا قومى
جميله بصوت عالى:مش هقوم نوح راح ناحيتها وشدها من وسطها أصبح ضهرها فى صدره وقال : انا قولت كفايه يلا على الاوضه
جميله بعصبية وبترفس عشان تنزل : لا مش داخله تعالى هنا انا هوريكى ازاى تقولى عليا كدا يا تربية وسخه انتى واهلك
نوح بعصبية راح بيها على اضته ورمها على السرير وقال:اقسم بالله يا جميله اسمع صوتك تانى لاكون مخلى ليلتك سوده ساااامعه قال اخر كلمه بصوت عالى لدرجة أنها اتخضت
جميله بغضب صوت مبحوح: انت تعرف قالت اي علياااااا هاااا قالت انى وعينيها دمعت وهى بتتكلم يتيمه وأبويا وامى ماتو وانى مش متربيه تخيل انت تسمع الكلام ده وبعدين نزلت من على السرير وكانت لسه هتطلع من الباب بس نوح شدها فى حضنه جامد وهى بتضربه فى صدره عشان يبعد وفى الاخر استسلمت وفضلت تعيط فى حضنه جامد
عند فاطمه برا
فاطمه بغيظ بتكلم ياسمين إلى وشها وارم وشعرها منكوش وحالتها وحشه اوى :عاجبك كدا يا وش المصايب انا مش فاهمه اي إلى جابك دلوقتى مكنتش موتى وانتى جايه وله ضربتك عربيه
ياسمين بعياط : انا هوريكوا وانشاء الله إلى يكرهنى هو إلى تضربه عربيه وقامت طلعت برا الشقه وهى مش ناويه على خير وكملت بشر اصبرو عليا أن مخليت الفرح يتقلب جنازه مبقاش ياسمين
فاطمه وهى بتكلم نفسها : يلهوى معقول بنت ال**** دى ممكن تعمل حاجه وكملت بقلق لا اكيد هى متقدرش تعمل حاجه ايوا وبعدين راحت تجهز بقيت البيت وتنزينه مع البنات
وعدت الساعات قليله وكانو خلصوا كل حاجه والبيت بقا شكله روعه
عند جميله لبست فستان لونه ابيض منفوش شويه وبيلمع وحطت ميكب خفيف جدا وسيبت شعرها الطويل وليست جزمه كعب سواده وكانت قمر اوى
عند نوح لبس بدله سوده قميص ابيض من تحتها وجزمه سوده وراح عند جميله وفتح الباب ودخل كانت هى مديه ضهرها وراح لف ليها وبص عليها وفضل متنح فى جمالها وبعدين قرب وباس رأسها وخطف بوسه من شفايفها بسرعه وهى ضحكت بكسوف واخدها واطلعوا كان المازون برا وقاعدو وبعد شويه قال الكلمه الشهيرة وتم كتب الكتاب
مره واحده نوح قام وحضن جميله وفضل يلف بيها وهى هتموت من الكسوف وبعدين نزلها راح باسها من شفتيها بوسه صغيره وبعد والباب خبط فاطمه راحت تفتح وكانت ياسمين ومعاها سكينه ودخلت بسرعه وخلت جميله مش واخده بالها وبصه فى الارض ونوح بيتكلم مع مصطفى فى البلكونه راحت بسىرعه ضربتها بيها فى بطنها مرتين
جميله بصت بصدمه ووجع وفاطمه صوتت :جمييييييييله
نوح بص بخضه واتصدم لما لاقه جميله هتقع ع الأرض وياسمين ماسكه سكينه عليها دم وبتضحك طلع يجرى على جميله ومسكها قبل ما تقع ومصطفى جرة على ياسمين مسكها وووووو.......
الفصل السابع عشر من هنا