رواية حب لا ينتهي
الفصل الثالث عشر 13
بقلم زينب رشدي
حضرت ديما مع ساره الشنط وكانت عيزاها تتكلم معاها
ديما: حرام عليكي بجد ما تردى
ساره:.....
ديما: طيب زي ما تحبى يلا
خرجت بالشنط لقتهم بره مستنين
حبيب: ساره انا مش عايز اضايقك وعشان كده وافقت يومين وهبعتلك عمر ياخدك
منى: خلى بالك منها ي ديما
عمر: يلا هوصلكم
سيف: انا جاي معاكم كمل بصوت واطى لحبيب تسمحلى اخطف بنتك النهارده ووعد هرجها بتتكلم
حبيب بابتسامة: انا واثق انك هتخرجها من حالتها بس اوعى تزعلها او تضغط عليها
سيف: دي فى عينى ي اونكل
نزلنا كلنا وسيف اصر يسوق وكنت مضايقه ان رايح معانا وشوفته بيتكلم مع عمر بصوت واطى فى الاول معطتش اهتمام بس بعدين كنت هتجن واعرف بيتكلموا على اي
سيف: بقولك اي انا هقف اول السوبر ماركت وانزل انت ودايما
عمر: اشمعنا
سيف: عشان عايز اخطف اختك بصراحه
عمر: ولاااا متجنش انا مكنتش اخليك تخرج معاها ايام الخطوبه
سيف: انا استأذنت اونكل حبيب ثم مطلعاش في دماغى احسن اخطفها واكتب كتاب حالا
عمر: طيب هتروح بيها فين
سيف: ملكش فيه بس انت انزل وهترجع تلقيها زي الفل
عمر بغيره: طيب بس تخلى بالك منها واوعى تقرب منها انت فاهم
سيف: طيب انجز بقا
عمر: ديما تعالى ننزل نجيب شويه حجات من السوبر ماركت
ديما: اااه ياريت وانا كمان عايزه اشترى
مسكت ايدها امنعها انها تنزل بس نزلت وسبتنى مع سيف وفجاءه لقيته اتحرك بالعربيه
سيف: اي ي حبيبتي عايزة تقولي حاجه
ساره:.....
سيف: اااه عايزه تعرفى رايح فين صح
ساره:.....
سيف: مش هضايقك وهقولك انا وانتى هنروح شقتنا
ساره بصدمه: شقه مين
سيف بابتسامة: وحشنى صوتك
ساره بضيق: سيف متستهبلش وقول رايح فين
سيف: والله مش بستهبل واهو خلاص عشر دقايق ونوصل
اخدت بالى ان ماشي في طريق البيت اللى كنا بنحضر عشان نعيش فيه قلبى اتقبض وخوفت اوووى
فضلت اضحك اول لما شوفت سيف مشي بسرعه كبيره
بالعربيه وديما مستغربه من سيف
ديما باستغراب: هو رايح بيها فين
عمر بضحك: ههه والله ما أعرف قال هخطفها
ديما: وانت موافق عادي كده
عمر: والله انا مكنتش اوافق انهم يخرجوا سوا فى العادى بس دلوقتى اوافق على اي حاجه عشان ارجع اشوف ابتسامتها من تانى
ديما: بس عارف انت كبرت في نظرى اووى
عمر: اشمعنا
ديما: اقصد ان بعد كل اللى حصل واقف جنب ساره وبتعمل اي حاجه عشان تبقى كويسه وغير انك بتصرف بحكمه
عمر: معرفش ده حصل ازاى انا وساره مفيش حاجه كانت تحصل الا لما اعرفها وحاجه مهمه زي دي ومعرفهاش ومقفش جنبها
ديما بتبطب على كتفه: متشيلش ذنب اللى حصل جودى لعبتها صح عليكم وانتوا عشان طيبين صدقتوا وان شاءلله هتجيب حقها وحقك
عمر بص على ايدها: يارب
جاله تلفون قطع كلامهم وشه قلب كان الراجل اللى باعته ياخد جودى المستشفى
عمر: في اي
الراجل: ي باشا الست دي فى العمليات بيقول الدكتور ان الجنين فى وضع خطير
عمر: انا جاي عندك حالا
ديما بقلق: في اي
عمر: جودى فى العمليات والجنين في خطر
ديما:طيب يلا انا هروح معاك
وقفنا تاكسى وروحنا المستشفى وقفنا قدام غرفه العمليات
الراجل: متقلقش ي باشا خير بإذن الله
عمر: الدكتور قالك اي
الراجل: عايز يرفع قضيه على اللى وصلها لكده
عمر: مش هيعمل حاجه روح انت دلوقتي
عمر بقلق: يارب الطفل يفضل ميحصلهوش حاجه
ديما باستغراب: سورى على اللى هقوله هو انت زعلان عليها اقصد يعنى بتحبها لسه وخايف على طفل مش ابنك
عمر:انا عمرى ما حبيت جودى واتجوزتها عشان اصحح غلطتى بس مش معنى ان مش بحبها مكنتش احترمها انا كنت بحترمها ومش بزعلها وبعمل اللى عيزاه عشان اعوضها على اللى عملته عكسها كانت مكنتش تعمل حساب ليا ولا حابه المسها اصلا
ديما:اومال مالك
عمر: ديما الطفل محتاجه عشان اجيب حقى
وصلنا قدام البرج وسيف نزل وعايزنى انزل وانا رافضه
سيف: ساره يلا
ساره: لا
وفجاءه شالنى وركب الاسنانير تحت صدمتى وعصبيتى عليه دخل الشقه وقفل الباب
سيف: اسبتى بقا بطلى حركه
ساره بعصبيه: انت اتجننت انت جايبنى الشقه دي ليه
سيف: ساره انتى لو بتفكرى ان ممكن اذيكى او اعمل حاجه غلط يبقى متعرفنيش
ساره بحرج: انا مقصدش والله اناا
سيف مسك ايدها: فاكره الشقه دي
ساره بحزن:اكيد فاكرها
سيف: فاكره الدهان تعبنا في ازاى
ساره بإبتسامة: خليتك تغيروا مرتين
سيف بابتسامة: سعتها كنتى تقولى لا مش نفس اللى كان في دماغك ولما اقولك اي اللى فى دماغك
ساره: كنت اقولك معرفش بس مش هووو
سيف: واول لما عملت الدهان ده وعحبك
ساره: فضلت تسقف وتنتط وكلمت امى ومامتك تقولهم ان اخيرا عملت اللى فى دماغى
سيف: والمطبخ
ساره: كان عندى حق فى المطبخ بقا
سيف: عندك سعتها غيروا كل اللى طلبتيه
ساره: وانت عشان مزعلش قولتلى ولا تزعلى يتحرق المطبخ المهم تبقى مبسوطه
سيف دخلنا اوضه الاطفال: والاوضه دى كنتى حابه اوى الالوان والاوضه وان نفسك تجيبى طفل عشان تنامى فيها انتى والبيبى
ساره: ايوه كنت حبها
سيف بحب: كتتى حابه كل الاوض الاطفال وقولتك هنملها اطفال بس مش هنيمك معاهم عشان بغير
ساره بابتسامة: قولتلك هنيمهم معايا فى اوضتى وهنيمك لوحدك فى اوضهم
سيف دخلنا اوضه عمر: ودى اوضه الباشا عمر فضل اسبوعين يصممها على مزاجه واقول من امتى الاخ بيبقى ليه اوضه وهو بكل برود يقول من دلوقتى واصلا انا هنام مع اختى وانت شوفلك اوضه تانيه
ساره بابتسامة: اشترى هدوم مخصوص ليها عشان فى اي وقت يجى ميحضرش شنط
سيف: كان دايما يبقى في خناق بنا عليكى وكل واحد غيران من التانى
ساره: كنتوا دايما تسالوا بحب مين اكتر
سيف: كنتى بتقولى كل واحد ليه حبه الخاص انت اخويا وابويا وحبيبى وصاحبى وظهر وسندى وسيف ده حبيبى وبنته واخته وصاحبته وجوزى وابو عيالى وسندى التانى
ساره: وكنتوا بتتخانقوا بردو
سيف: كتتى تيجى عليا وتقولى واكمل وهو بيقلدها بغيظ ي عمورى ي حبيبى انت الحب كله ولا جوز ولا خطيب يعوضك ابدا
ساره بضحك: هههههه مش كنت بكلم جد
سيف بغيظ: ساره
ساره: خلاص خلاص آسفه
سيف خرج ودخل اوضه النوم: دي بقا فضلنا اكتر من شهر بنختار الالوان وشكل الاوضه وفتحتى اوضه تانى عليها
ساره: ايوه كنت حابه تبقى بحمام وبلكونه وكمان يبقى فيها كام كرسي عشان تبقى كل حياتي فيها
سيف: والمرجيحه اللى فى البلكونه اللى قولتى نقعد نسهر عليها
ساره: ولا غرفه الالعاب اللى عملتها وانت كنت رافض
سيف: يوميها قولتلى دى لعيالى قولتلك لما يجوا قولتيلى ما انا هجربهم قبل ما يجوا
ساره: تعبنا فى البيت كله بس طلع جميل اوى في الاخر بس الغريب انك عشت فيه بس متغيرش ولا حاجه فيه
سيف بخبث: كنتى بتسالى عنى وبتعرفى اخبارى يعنى
ساره بخجل: عرفت بالصدفه
سيف: الشقه محبتش اغير ولا ابيع الشقه كانت فيها كل ذكرياتنا وفرحتنا وزعلانا كنت بنحلم هنعيش ازاى ونسهر هنا وهنتكلم هنا وناكل هنا الشقه دي كانت حياتى ومقدرتش افرط فيها وكان عندى امل ترجعى ونعيش فيها
ساره بحزن: ولسه عندك امل
سيف: لا
ساره بحزن: لا
سيف بحب وحضن ايدها بكفه: ايوه انا متاكد انتى ليا انا ي ساره مكتوبين على بعض من زمان انا عمرى ما نسيتك ولا انتى خليكى فاهمه هخلص حقك بعدها ب يوم هتبقى على اسمى
ساره: انت ازاى لسه مصر عليا بعد اللى عرفته
سيف: لان عارف حبيبتى كويس وعارف ان مستحيل ده يحصل وانتى فايقه وواعيه وان كل ده غصب عنك ومش عايزك تفكرى فى اللى فات ولا تحسى انك قليله انتى فوق الكل وترفعى راسك وانتى ماشيه
ساره: ارفع راسي
سيف: ايوه لما يحصلك حاجه زي كده وعشان سمعتك وسمعت اهلك لغيتى الفرح وبعدتى ومهمكيش اي اهانات سمعتيها ولا اتمسكتى بحبك ولا حكيتى لاقرب الناس فضلتى تبعدى بكل اسرارك وحزنك وفضلتى تشتغلى لحد مسبتي نفسك ومحولتيش ترجعي ابدا وحده غيرك كانت كملت الجوازه عشان تنستر بس انتى معملتيش كده واحده غيرك كانت دمرت شغلها وعيلتها بس انتى معملتيش كده واحده غيرك كانت عملت كل حاجه غلط وهي برا ومسافره كدا كده محدش شايفك وكانت مثلت انها الضحيه واحده غيرك كانت خدت حقها وخصوصا لما اتجوزت اخوكى بس انتى معملتيش كده كل ده يثبتلى انك واحده نظيفه طيبه اتلعب بيها واحده تصون عرضي وشرفى وانا غايب عرفتى انا لسه بحبك وبحترمك ليه
ساره بدموع: سيف
سيف مسح دموعها:عيون سيف
ساره: انا بحبك اوووى
سيف باس ايدها: وانا بعشقك ي قلب سيف
قطع كلامه تلفون من عمر
سيف بضيق نفسك: اخوكى بيشم ريحه اننا رجعنا فقال يضيقنا
ساره بضحك: ههه طيب رد
سيف بحب: مش وقته
ساره: سيف
سيف: طيب
اي ي زفت عايز اي
عمر: تجيب المحامى اللى قولت عليه وتيجى على المستشفى
سيف بقلق: في اي
عمر بعصبيه: لما تيجى اقولك انا مستشفى ***
سيف: طيب ماشى
عمر: ااه وروح ساره ل ديما اوعا تجيبها معاك ديما روحت شقتها دلوقتي
سيف: طيب سلام
ساره: في اى
سيف: مفيش حاجه متقلقيش تعالى اروحلك
ساره: ماشي
وفجاءة....